maandag 17 december 2012

Perfecte mix: natuur en historische stadjes


15 december: Oamaru (Clay Cliffs & pinguins)

Vandaag lichtjes bewolkt, maar we bekijken dat positief, dat zorgt voor mooi licht om foto’s te maken! 
Eerste stop: Clay Cliffs. Dat was ons het klimmetje wel... 








































































Oamaru is de eerste stad met een beetje historische gebouwen. Stuk voor stuk Victoriaanse stijl.





































Een overvloed aan keuze voor vanalles in de supermarkten ook. Dit is een voorbeeld van een hele rayon vol musli/fruitrepen... Gelukkig zijn ze lekker! Krissie is alvast verkocht!





























En dan is er nog deze vriend. Zouden we hier gaan kijken of niet?






































Die dag ook onze eerste pinguin gezien. Tussen een dertigtal andere geduldige toeristen op een uitkijkplatformpje staan wachten tot hij (of zij) uit het water kwam gehobbeld. 
De dag later afgesloten met een bezoekje aan een kolonie Blauwe pinguins (de kleinste soort; ze zijn zo’n 30cm groot en wegen ongeveer 1 kg). Jammer genoeg was fotograferen verboden...








































16 december: richting Dunedin

Vandaag de slaap uit onze ogen gewreven op het strand van Moeraki. Daar lagen deze gigantische stenen, aka Moeraki Boulders. Niemand die echt 100% zeker weet waar ze vandaan komen. 





























Verder naar het vuurtorentje gewandeld, met de belofte pinguins te zien. Helaas pindakaas! Wel nog zeehonden en aalscholvers gespot.


























Onderweg naar Dunedin een lang zandstrand waar het naar schijnt aangenaam vertoeven is. Wijlie daar de beentjes gestrekt, gedacht: “Wat een leuk strandje” en terug richting auto gekuierd. Krissie laste nog een pitstopje in en terwijl Fien zat te wachten en ondertussen vriendjes maakte met een meeuw, wierp ze nog een laatste blik op het strand, en wat zat daar te blinken?


























Deze geeloogpinguin is een van de zeldzaamste ter wereld, dus we zijn gewoon even hoffelijk goedendag gaan zeggen. 

Dunedin betekent eigenlijk New Edinborough. De Schotten hebben zich hier destijds gevestigd omwille van het landschap dat hen aan thuis deed denken...(We zullen eens een tripje naar daar moeten boeken.)


























‘s Middags Dunedin op een drafje verkend, met een lekkere lunch op het zonnige Octagonplein in het centrum. Nog meer Victoriaanse stijlen (als voorbeeld het treinstation), good food en de steilste straat ter wereld (cfr. Guinness book of records of http://nl.wikipedia.org/wiki/Baldwin_Street).































De dag in schoonheid eindigen, zegt u? Dat doe je met een vijf uur durende wildlife excursie op het einde van de wereld (het volgende stuk land is Zuid-Amerika, ongeveer 9000 km verder). Op de boterham vandaag: ijsvogels, koningsalbatros, kiekendieven, geeloogpinguins, blauwe pinguins, pelsrobben, zeeleeuwen, zeeluipaard, zwarte zwanen, allerlei steltlopers, aalscholvers, lepelaars, ... jawadde dadde! Slaapwel.











Geen opmerkingen:

Een reactie posten