't Weegt zwaar...

30 (en 31) december: last day

Onze laatste dag in Nieuw-Zeeland hebben we gevuld met een wandeling door het estuarium en langs de kust van Pohara. De zon kwam ook nog afscheid nemen, dat deed deugd.

De Christmas Trees (zeer toepasselijke naam) staan mooi in bloei. Dit exemplaar verdiende op de foto te staan. 

Na de middag afgeteld tot vertrektijd in en rond het zwembad.

Toen kwam het besef, dat de maand voorbij gevlogen was. Gelukkig werden we weer verwend op het vliegtuig.

Golden Bay

29 december: Tuhuroa (ofte Farewell Spit)

Na het ontbijt op het terras van onze kamer, ...

...nam onze gastheer ons mee op fotosafari in Golden Bay. 

Onderweg een stopje gemaakt in het gezellig kunstenaarsdorpje Takaka. Hier de plaatselijke “wizard” (de man met de witte hoed) in zijn natuurlijke habitat. 

Spijt oh spijt, het chocoladewinkeltje was gesloten! 

Farewell Spit is een 35 kilometer lange zandtong en tegelijk een ideale plaats voor waad- en trekvogels; oyster catchers, sterns, duizenden zwarte zwanen, zeldzame witte reigers, enzovoort. Daartussen lag ook een aangespoelde walvis (sperm whale). Jammer genoeg kwam alle hulp te laat. 

Verder naar Wharariki Beach. Volgens Lonely Planet een van de mooiste stranden ter wereld.

Mosselen in alle maten. 

Dit is de cabbage tree, een heilige boom voor de Maori. Ze noemen hem de boom van de wedergeboorte. Hij groeit telkens terug aan, ook na zware brand of na het kappen ervan. Maori begraven de nageboorte van elk kind aan de voet, opdat het pasgeboren kind lang en gezond zou leven. 

Abel Tasman National Park

27 december: naar Awaroa

Na een lange rit, leverden we vandaag de huurauto af in Nelson. 
Awaroa Lodge is zo exotisch als het klinkt. Je geraakt er alleen met de heli, te voet of per watertaxi. Wij kozen voor de laatste optie. 

 

We lieten het ons allemaal goed smaken en sloten de dag af met een verdiende strandwandeling. Paradijselijke stranden, men vindt ze hier!

28 december: Abel Tasman National Park

Na het uitgebreid luxeontbijt, wachtten we op de watertaxi die ons naar Totaranui bracht. 
Ook de temperatuur van het water getest. Je kan het kleinste zandkorreltje onderscheiden, zo helder. 

 

En dan vertrokken voor zes uurtjes wandelen door het regenwoud, met onderweg een stuk of vijf nog hemelsere stranden. Praktisch allemaal voor ons alleen, ideaal om te picknicken.

 

En als je ‘t niet meer verwacht, kom je om het hoekje toch nog een vriendje (fur seal - zeg géén zeehond tegen een pelsrob) tegen...

Jammer dat het weer wat omsloeg, maar ‘t deed ons deugd.

Boxing Day

26 december: Glimwormen op Boxing Day

Onze excuses, maar vandaag hebben we in totaal slechts 8 foto’s gemaakt. Van het druilerige begin van de dag, tot de afkoelende avond, allemaal in een heuvelachtig kustlandschap. We reden door de fameuze Buller Gorge en deden tocht in een under water cave. (Het fototoestel hebben we veilig en droog in de auto gelaten.)
Dat is dus niet simpel, zo’n wetsuit aantrékken. Maar eens we ook de helmen ophadden, klommen we naar de spectaculaire grot (met alles erop en eraan) om elk op onze eigen “tube” op het water naar buiten te drijven. Boven ons een sprookjesachtig en feeëriek decor van sterretjes aan een pikdonkere hemel. We hadden zicht op de grootste kolonie glimwormen ter wereld. Ook zicht op dampende stukken regenwoud die door openingen naar binnen groeiden. Wauw!

Pancakes for Xmas

25 december: Pancakes for Xmas

Om Franz Josef niet jaloers te maken op Fox, zijn we naar de voet van zijn gletsjer gewandeld. De Franz Josef gletsjer is in volume veel groter dan de Fox Glacier. Zelfs op de gletsjer vieren ze (witte) kerst. 

Later een lagunewandeling langs de kust gemaakt (hier zee, alpen en regenwoud op 1 foto)... 

... en dan dit decor links van ons terwijl we koers zetten naar de Pancake Rocks! 

Zie je de stapels pannenkoeken? Daar kan Madam Pijp een puntje aan zuigen.

Deze kistjes vind je echt overal. Het zijn (fatale) vallen voor zoogdieren die destijds door de kolonisten zijn geïmporteerd. Je bent hier een lokale held als je een rat, opossum of fret aanrijdt. Ze vormen een bedreiging voor inheemse vogels, zoald de tui, de bellbird en natuurlijk de kiwi! Opossums zijn hier ondertussen met 30 miljoen en ze eten naar schatting 9000 ton vegetatie per nacht.

Lang geleden dat jullie nog een foto van onze rooms with a view zagen, wel hier is er nog eentje. Na ons kerstmaal in een plaatselijke taverne (het bier valt hier toch wel in de smaak), zijn we via de Truman Track door dit stukje regenwoud naar het strand gewandeld om de zon te zien onder gaan. 

Ice, ice, baby!

24 december: witte kerst

Nieuw-Zeeland heeft het netjes voor mekaar: regenwoud, alpiene landschap (besneeuwde bergtoppen & gletsjers) en strand in minder dan 25 km van elkaar. Vandaag liepen we er middenin. Als het dan ook nog zonnig is in een streek waar het minstens 2 op de 3 dagen regent, dan kan het niet beter.  
De dagtocht begon warm en puffend bergop door het regenwoud, met al gauw een eerste sneak preview.

 
Crampons nice and tight? 

 


  Let’s roll!

Dichtbij de gletsjer is ook een Mirror Lake. Het donkere water weerspiegelt mooi de top van Mount Cook. Het kiekje staat steevast in de postkaartjes top drie!
Na de zeven uur durende tocht op de gletsjer, wilden we van het zonnetje profiteren om ook dat kiekje te gaan maken. De wind was spelbreker, maar we klagen niet!